غرور پا برهنه راهمان چه دور و روزهایمان چه دیر!پا برهنه می بری مرا در این مسیر من عروس خواب های غول غربتمشیشه بشکنید، سنگهای سر به زیر! لنگ می زند غرور پا برهنه امبس که زخم خورده از نگاه این کویر باز هم برای من بگو که می رسیمما به هم، به روزهای سخت بی نظیر مرد روزهای دیر و راه های دوردست این غرور پا برهنه را بگیر! مژگان عباسلو برچسب ها : راهمان چه دور و روزهایمان چه دیر!( مژگان عباسلو ), امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت

مردی که ... مثل لباس کهنه دلش بید خورده بودمردی که داغِ هرچه بگویید خورده بود! روحش خبر نداشت که بی برگ و باریشآب از کدام ریشهء تردید خورده بود! در ازدحام خاطره سر باز کرده بودزخمی که مهر باطل تمدید خورده بود! اول کتاب قلب خودش را مرور کرد:روی حروف فاصله تشدید خورده بود! آخر نشست، پیش خودش خوب فکر کرد«آدم» همیشه غصهء تبعید خورده بود با یک «هوا» ی تیره نمی خواست سر کندچشمش دوباره باز به خورشید خورده بود در جذبهء دو چشم طلا سیب دیده بود«حوا» رسید! جیغ…! و نشنید! خورده بود…! مژگان عباسلو برچسب ها : مثل لباس کهنه دلش بید خورده بود ( مژگان عباسلو ), امتياز : 0|

سراب من تمام راه را آمدم بدو بدوهرچه می دوم چرا پس نمی رسم به تو؟ جاده پیچ می خورد مثل یک دهن کجیکج نمی روم، تو هم کج خیال تر نشو! تا نگاه می کنم راه رفته پیش روپشت سر نذاریم، آی! با توام! نرو! راه تازه ای بیا پیش پای من بذارکهنه می شوم من از دست این پیاده رو یا نمی رسم به تو، یا نمی رسی به منپس بگو چه فایده دارد این بیا برو؟ ای سراب دلنشین! لااقل به من بگو:می رسی تو عاقبت، باز هم بدو مژگان عباسلو برچسب ها : من تمام راه را آمدم بدو بدو( مژگان عباسلو ), امتياز : 0| نظر شما : 1 2 3 4 5 6 | لينك ثابت